Inzending het beste reisverhaal – ‘De beste soort van een vogelreis is vaak een zoogdier’

Ingezonden door Wietze Janse

Laat in de avond namen we nog een Mojito, na een lange reis- en vogeldag hadden we die wel verdiend.

Doorgaans zit ik op het werk en praat met mijn collega’s. Ik ken ze allemaal, ken hun problemen, hoor hun verhalen aan, werken samen aan nieuwe processen en veranderingen in het werk, drinken koffie, hoor nog meer problemen, grappen en levensverhalen. ’s Avonds thuis maalt het nog door mijn hersenen …..
Maar dan heb ik mijn vogelhobby, eentje waarbij ik alles vergeet, eentje waarbij de stress heel anders is. Het vroeg opstaan, door de eerste vijf minuten doorkomen en overleven, maar dan later in het veld genieten van de opkomende zon, het ochtendgloren, de eerste vogels die voorzichtig in het half duister beginnen te zingen, die vogels die op weg naar noord of zuid zijn om hun broed- of overwinteringsgebieden te bereiken, de telefoon die die ene hele speciale soort meldt die je nog nooit gezien hebt en je naar oorden drijft waar je nog nooit geweest bent, nieuwe vrienden maakt, en met elkaar geniet van bijvoorbeeld dat kleine vogeltje van een paar gram die helemaal vanuit Siberië naar Nederland is gevlogen.
En dan kijken we uit naar de vogelreizen, een paar weken in een heel ander land bivakkeren, andere culturen, andere landschappen, andere vogels, nieuwe uitdagingen.
Elke ochtend vroeg uit de veren, genieten van een uitgebreid ontbijt met koffie (al voor of na de eerste vogeltocht), sjouwen door de jungle of sjokken door droge woestijnen.
’s Avonds bij het diner weer tot rust komen, bijpraten met de even enthousiaste andere deelnemers, lijsten bijwerken, alles nog even nazoeken in de gidsen, een goed biertje erbij. Dan moe naar bed, maar anders moe dan thuis, goed slapen en uitkijken naar het programma van de volgende ochtend, weer vroeg op is nooit een probleem.

We maakten al een paar dagen de Pantanal (Brazilië) onveilig en hadden al genoten van de enorme rijkdom aan vogels, zoogdieren en reptielen. Soms moesten we slalommen tussen de kaaimannen, dan reden we door een wolk met Zwarte Gieren, alle soorten reigers, ibissen, lepelaars en ooievaars langs de spaarzame plassen (droge tijd), roofvogels, uilen, manakins, Hyacint Ara’s, Capibara’s, Emoes, en de avonden afgesloten met nachtzwaluwen (Nacunda Nighthawk), potoo’s en Tapirs met jongen, ofwel kort gezegd indrukwekkende dagen.
En dan waren we nog maar halverwege de trip door de Pantanal en stonden er nog heel wat soortjes op de verlanglijst.
Het werd een korte nachtrust, maar langer slapen was toch niet gelukt, omdat de volgende ochtend in dit prachtige gebied lonkte naar meer avonturen. Eerst een klein half uurtje rijden naar een ander hotel, dan een ochtend varen over de rivier en de middag zouden we weer in een heel nieuw gebied met eigen en nieuwe soorten gaan vogelen, die soortenlijst wilden we ook graag nog wat aanvullen. Toch liep het programma uiteindelijk heel anders, maar geen deelnemer die achteraf klaagde over de ‘iets’ andere invulling, in tegendeel!
Vol goede moed stapten we de bus in om bij zonsopkomst bij het andere hotel aan te komen. Onderweg al een Maguari Stork, een goed begin is het halve werk.
De boot werd voor ons klaargemaakt, we moesten nog even geduld hebben, maar de tijd kon mooi gevuld worden met vogelen, om en op het hotelterrein zat alweer voldoende. Hyacinth Ara’s vliegen lawaaierig over en landen in een kale boomtak, hoewel niet de eersten, wat een pracht komt er over je heen.

amazone-kingfisher2
Amazone Kingfisher

En dan mochten we het bootje in, eerst de reddingsvesten om, wat gegrap en gegiechel en onzekere stapjes bij het instappen van het bootje, maar uiteindelijk zaten we en konden we vertrekken. Dan wordt het rustiger in het kleine bootje, de motor start en zien we de oever steeds kleiner worden. Over de rivier waait een fris windje en het zonnetje ging nog voornamelijk schuil achter een lichte wolkenlaag, in tegenstelling tot de eerdere dagen een heerlijk koel ochtendje, we waren hete dagen met temperaturen van meer dan 30 graden gewend. En qua vogelsoorten ging het gelijk goed. Een mooie Boat-billed Heron vrij in een boom, Tropical Kingbird and Grey-brested Martins op de draden, zandbanken afzoeken voor de Pied Plover en als we dan een bocht draaien en we zien deze soort, dan is het genieten. We zien Zwarte Gieren de laatste resten van een karkas van een Kaaiman opruimen, mogelijk een prooi geweest van de Jaguar. En ja, dat is de soort waar we het deze ochtend voor doen en we de oevers voor afspeuren. We vragen de gids wat onze kans is deze grootste katachtige van Zuid-Amerika te kunnen zien. Hij durft alleen 100% af te geven als we het bootje 3 dagen inhuren, ofwel de conclusie is dat we deze ochtend toch een zekere mate van geluk moeten hebben. We varen rustig verder over de rivier, soms rustig kabbelend, soms met wat kleine stroomversnellingen waar de stuurman handig doorheen vaart. Het zonnetje probeert door de bewolking heen te prikken, maar dat lukt nog niet echt. De oevers liggen vol met Jaguar-voer, kaaimannen en capibara’s, maar daar moeten we het mee doen. Ondertussen blijven de vogels ook niet onopgemerkt, White-winged Swallow rustend in wat takken in de rivier, een Blue-crowned Trogon laat zich mooi zien en fotograferen. Een snelle schicht zien we het groen van de oever inschieten en als we even later langszij varen zit er mooi een Rufous-tailed Jacamar vrij op een tak. Het bootje mindert vaart en wij kunnen weer fotograferen. Een Sunbittern laat zich fraai bekijken, helemaal als hij even de vleugels openslaat. Een Greater Ani vliegt een tijdje met het bootje op, een grote Toco Toucan, met zijn enorme snavel, vliegt de rivier over, weer een nieuwe ervaring. In de bomen zien we verschillende soorten woodcreepers van klein naar groot, met kleine snavel tot lange kromme, wat een verscheidenheid. Crested Oropendola’s komen lawaaierig over. Dan die reddingsvesten, die zitten toch niet gemakkelijk en de een na de andere trekt deze uit. Een ieder verhuist even naar de voorkant van het bootje, ook de toeristische plaatjes moeten gemaakt en de deelnemers in het bootje worden vereeuwigd. Een Chaco Chachalaca zit op de oever, we worden weer even serieus, de fotografen nemen hun kans waar. Dan varen we een rustig slenkje in, moeten dwars door wat grote bladeren van een waterleliesoort en laten we even het druk stromende water van de rivier achter ons. De rust is overwelmend ondanks de kakofonie van vogelgeluiden die nog steeds uit het oerwoud rondom ons klinkt. Dan duikt er vlak naast het bootje een kop op, en wij kijken even verbaasd als de Reuzenotter zelf. Met een fluitend geluid duikt hij weer onder en dan blijkt er een hele groep rondom ons bootje te zitten. Een schitterend gezicht waarvan we een klein half uurtje genieten. IJsvogels komen in vele soorten langs, de grootste Belted Kingfisher laat zich in een afhangende tak langdurig bekijken terwijl hij voortdurend zijn schrille roep laat horen. Maar we moeten door, de Jaguar is nog niet binnen en de tijd begint te dringen. Bij het verder varen zien we mooi Large-billed Terns, ook de kleinere Yellow-billed Tern komt langs. Dan zie ik een vogel met de moeilijkste naam (voor mij) van de trip, een mooie Black-capped Donacobius. En dan helaas wordt het tijd om terug te keren, we ontmoeten nog een mooie groep Reuzenotters, een Capped Heron laat zich van zijn mooiste kant zien, Rufescent Tiger-herons lijken ons uit te zwaaien, we moeten terug.

large-billed-tern6
Large-billed Tern

De gids vertelt dat waarschijnlijk het bewolkte en frisse weer ons parten speelt. Jaguars komen graag bij de rivier verkoeling zoeken als het warm en zonnig is, dat was het deze ochtend niet. Maar terwijl we terug varen breekt de zon door en wordt het ook op de rivier warm. In de groep ontstaat discussie; gaan we in deze hitte het middagprogramma volgen op een hete zinderende vlakte of blijven we op de koelere rivier en proberen we in de middag toch nog de Jaguar te vinden. Dat laatste trekt toch de meesten, ofwel we vragen de gids weer om te keren en nogmaals op zoek te gaan. Dat is aan beide kanten niet tegen dovemans-oren gezegd, we gaan weer terug, mooi dat dat in het programma aan te passen is. Maar ook de middag lijkt geen geluk te brengen, we zoeken en speuren en vinden er nog heel wat bij, een grote Teju (hagedissoort) van meer dan 1.5 meter, een Sungrebe onder de oever (ook een mooie soort die niet altijd even gemakkelijk te vinden is), Roseate Spoonbills, een groep Black Skimmers, wat een imposante beesten als ze met hun verlengde ondersnavels al vliegend door het water gaan. Maar aan het eind van de middag moeten we toch weer de terugweg aanvaarden zonder onze gezochte katachtige.

ringed-kingfisher3
Ringed Kingfisher

Maar dan keert ons geluk, er komt een melding door over het ‘bakkie’ van de stuurman en we zien overleg tussen hem en onze gids. Het gaat allemaal in het Spaans, niet onze beste taal, maar hoe het gesprek gevoerd wordt, doet ons vermoeden ….. dan richt de gids zich tot ons, er is inderdaad een Jaguar gevonden maar 1.5 km verderop, we gaan het proberen, maar de aanvaartijd is best lang. Maar onze stuurman werkt mee en draait snel en gooit dan het gas er vol op (met onze GPS meten we 50 km/u), we stuiven over de rivier. Na al dat rustige gepruttel eerder op de dag staan we te kijken dat het bootje nog zo’n snelheid kan maken en het wordt een spannend kwartiertje voor ons. Misschien was het langer of korter, niemand kon het achteraf met zekerheid zeggen, behalve dat zo’n tochtje toch een eeuwigheid lijkt. We nemen weer een bocht en dan laat de stuurman het tempo zakken, verderop zien we enkele bootjes liggen, daar moet het zijn. Terwijl we aankomen, zien we aan de overkant 2 Jaguars, helaas bijna gelijk staan ze op, geven ons nog kort de tijd om ze te bekijken en wat bewijsplaten te maken en dan verdwijnen ze het oerwoud in. We zijn blij en euforisch, want hoewel kort, we hebben ze mooi kunnen zien net voordat ze verdwenen.
Terwijl we liggen na te genieten van zoveel geluk, net gehaald, komen nog een stuk of 5 bootjes aanvaren, helaas te laat. Ze horen onze verhalen aan, bedrukte gezichten en dan besluiten zij de andere rivierarm te proberen, het is een soort schiereiland, mogelijk komen ze aan de andere kant eruit. Wij dobberen nog een 5 minuten terplekke voordat we dan toch uiteindelijk richting huis/hotel aan moeten. Maar voordat we vertrekken krijgen we nog een verrassing. Als we naar de overkant kijken komen opeens de 2 Jaguars het oerwoud weer uit en gaan rustig op de oever liggen, ze bekijken eens rustig wat er aan de overkant gebeurd. Daar alleen maar oververhitte en zenuwachtige mensen; de een weet niet hoe snel die zijn camera weer in aanslag moet hebben om nu de mooiste foto’s te kunnen maken. De stuurman en gids weten niet hoe snel ze de zojuist weggevaren bootjes moeten waarschuwen dat de Jaguars weer terug zijn. Toch gebeurd alles in de grootste stilte en zijn het de camera’s die het meeste lawaai maken. Wat een beesten, niet voor niets de koning van het Zuid Amerikaanse oerwoud, killer van kaaimannen en capibara’s. Toch duurt de vreugde niet lang, verveeld kijken de imposante katten op ons neer om dan met een paar grote sprongen weer de begroeiing in te verdwijnen. Ons enthousiasme wordt tijdelijk iets getemperd als ook op dat moment de 5 bootjes weer de bocht om komen stuiven, weer net te laat ….. het benadrukt dubbel hoe geluk en pech soms heel dichtbij elkaar kunnen liggen.

jaguar20
Jaguar

De terugweg gaat weer een heel stuk rustiger, we zien nog Reuzenotters, Black Skimmers, en allerlei andere vogels langs de rivier. In de schemer komen we aan, blij dat we de dag uiteindelijk goed hadden besteed. Het andere gebied zouden we de komende ochtend gaan doen, eveneens een juiste keuze, in de koele ochtenduren leverde dat veel op. Op de terugweg in de bus slapen de meesten, maar de buschauffeur en ik, degene met ogen open, zagen nog mooi een Ocelot de weg oversteken (kwam voor de overige deelnemers de avond erna goed, toen we een tweede een kwartier lang in de schijnwerper hadden). Twee nieuwe katachtigen op één dag, het kon niet op!

Laat in de avond namen we nog een Mojito ………. een Great Horned Owl zit in de achtergrond te roepen, terwijl wij nog even wegdromen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s