Inzending het beste reisverhaal – ‘Bekering’

Ingezonden door Bea Koetsier

Ooit was ook ik iemand, die niet van gieren hield. Je zag ze op TV  in natuurdocumentaires. Als de stoere dieren uitgegeten waren, kwamen ze aangevlogen. Ze begroeven hun koppen dan in het lijk en rukten daar aan de restanten vlees. Al snel zagen ze er vreselijk uit met bebloede koppen. Weerzinwekkend!

Echter al vogelend in vreemde landen zag ik natuurlijk ook  gieren. Toch  imposante vogels  dacht ik dan weleens. Vervolgens las ik in de reisbeschrijving van de Pyreneeenreis, dat je  zo dichtbij kon fotograferen… Ik boekte de reis.

valegierr

Op de grote dag mocht ik meerijden in de auto van de Gierenman van Spanje, Manuel.  In de aanhangwagen bevond zich het vlees en de botten voor de gieren. Een goed gesprek hadden we niet, want een echte Spanjaard spreekt natuurlijk alleen Spaans, een wereldtaal tenslotte…  Dat kwam later goed, toen wij allerlei vragen mochten stellen , die Godfried vervolgens vertaalde in het Spaans.

De gieren hadden het meteen in de gaten. Ze kennen de auto en als Manuel uitstapt,  zijn rode jas aantrekt  en met gemotoriseerde kruiwagen op pad gaat is het duidelijk: het eetfestijn begint weer. Een enorme groep vale gieren is aanwezig. Om de lekkerste hapjes is er wat geruzie, maar als geheel gaat het er tamelijk vredig aan toe. Manuel kent veel gieren en noemt ze bij de naam. Misschien wel zijn grootste vriend is een gier, die hij zelf thuis heeft gevoerd. Deze heeft een loodvergiftiging en heeft daardoor slikproblemen. Uiteindelijk is hij vrij gelaten en leeft verrassend genoeg na jaren nog altijd.

valegier

Manuel komt iedere week om de gieren eten te geven, maar complete maaltijden zijn het niet. Ook heeft hij botten meegebracht voor de lammergieren. Er wordt druk gefotografeerd. Mij valt op dat de dieren ons zo sympathiek aankijken met een licht nieuwsgierige blik. Ze zijn al lang uitgegeten, maar blijven zitten om eens goed te kijken wie Manuel deze keer allemaal heeft meegebracht. Tja, zegt Godfried, wie kijkt naar wie.  En dan weet ik het zeker : Ik houd van gieren, hun vriendelijke blik, het majestueuze zeilen op de thermiek, geweldige vogels.

We verlaten de voederplaats  en nu verschijnt de lammergier met jong. Het jong gaat zitten en verovert een bot, maar de adulte vogel houdt ons in de gaten en vliegt vlakbij over. Dat levert een mooie foto op.

img_5055

Manuel zet zich al dertig jaar! in voor de gieren. Inmiddels zijn Spaanse gieren in andere Europese landen  waar de eigen populatie was verdwenen, uitgezet.

Op dit moment gaat het heel slecht met de gieren in Afrika. Birdlife is er mee bezig en Manuel heeft actie ondernomen: een voederplaats In Gambia.  Heel belangrijk dat mensen anders naar gieren gaan kijken. Het zijn, ik weet het heel zeker,  nuttige, mooie en aardige  dieren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s